gelopen op 2 januari 2018

Vanaf het station Barneveld-zuid loop ik kilometers over asfalt naar de veelbelovende bossen in de verte. Aan de weg een oude schaapskooi, dat is een leuk moment op een saaie route. Ik steek de Barneveldse Beek over (die hier Valkse Beek heet) en mijmer op weg naar de Goudsberg een beetje weg want onderweg valt weinig te zien. Een eind verder wil ik over het onderhoudspad lopen langs de Meulunterse Beek, en dat kan best maar het mag niet. Ik heb het speciaal nagevraagd bij het Waterschap Vallei en Veluwe en het mag echt niet. Bij het Waterschap Rijn en IJssel mag je wel lopen over onderhoudspaden, maar hier niet. Uitermate jammer.

Stuwwal

Eindelijk kom ik bij het bos en dan wordt het mooi. Op en neer, heen en weer. Zandafgravingen, gaten, bulten, zand en bomen.

foto

Goudsberg

Bovendien komt er al snel koffie op het terras van de Goudsberg met vlak daarvoor een van de Middelpunten van Nederland (t is maar net hoe je rekent natuurlijk) met uitzicht tot aan Amersfoort.

goudsberg
De Goudsberg. AHN, bewerking Mathilde

Het restaurant ligt aan de Hessenweg. Een Hessenweg is een brede rechte weg tussen handelssteden in Duitsland en in Holland. De Duitse karren hadden een andere wielbreedte dan de Nederlandse en daardoor konden ze elkaars wegen niet gebruiken. Speciaal voor de rondreizende Hessen zijn door Nederland lange rechte brede wegen aangelegd. De Hessenweg over de Goudsberg was berucht vanwege het mulle zand en de steile helling. Wagens kwamen vaak vast te zitten. Zodra een karrenspoor te diep werd, maakten de berijders een nieuw spoor ernaast. Nou dat herken ik, ik deed precies hetzelfde in Afrika. In mul zand konden wegen honderden meters breed worden. In het bos rond de kruising bij de Goudsberg kun je vanuit de lucht wel 100 meter brede sporen ontdekken. Dat je die na zoveel tijd nog zo goed kunt zien! Zouden de sporen van mij in Niger over vijfhonderd jaar ook nog zichtbaar zijn? Maar goed, landeigenaren naast de weg vinden dat natuurlijk niet leuk, en werpen wallen op om het uitdijen van de weg tegen te gaan. Uiteindelijk is verharding de oplossing gebleken.

Bovenop de Goudsberg (56 m hoog) is van alles te zien: het al genoemde Middelpunt van Nederland, maar meer de moeite waard is het theater en de muur van Mussert op het bungalowpark. Gewoon heenlopen en net doen of je erbij hoort.

foto

Ook op de berg een groot landkunstwerk met banken van cortenstaal.

foto

De grote zandgroeve in het midden van de berg is heerlijk speelgebied. Het zou leuk zijn als in de steile noordrand een steilrand gemaakt zou worden zodat je de gestuwde lagen zou kunnen zien.

foto
dal in oude zandgroeve

De Goudsberg is de noordelijkste punt waar de stuwwal van Ede en de stuwwal van Reemst bij elkaar komen. Aan de richting van de opgestuwde lagen, kunnen geologen zien bij welke de Goudsberg hoort: bij de stuwwal van Reemst dus. Ook kunnen ze zien dat de stuwwal van Reemst om die van Ede heen is gevouwen, dus jonger moet zijn. Hier een mooie tekening hiervan.

zuidelijke Veluwe
kaart van Van Maarleveld, 1951. Linksbovenin de Goudsberg. De richting van de gestuwde lagen is weergegeven met dunne dubbele lijnen. Duidelijk is te zien dat de stuwwal van Reemst om die van Ede heenvouwt, dus jonger is.

Vroeger was de hele berg begroeid met heide, zie volgende kaart uit 1900. Op het hoogste punt stond het Signaal Lunterse Heide, en ik geloof direct dat je vandaar de halve wereld kon zien, zeker Amersfoort. De naam Goudsberg bestond toen nog niet.

lunteren-1900

Tenslotte loop ik door het Lunterse Buurtbos naar het station van Lunteren. Met Echter dakpannen en gesneden voegen.

img_20160927_192548.jpg
gesneden voegen foto: Mathilde, 2016

Oordeel route: de eerste stukken zijn saai, andere delen fraai

Advertenties