Eerder schreef ik over een mooi driestromenpunt op de Veluwe waar drie grote stroomgebieden bij elkaar komen: dat van de Eem, de Rijn en de IJssel, dus de vanggebieden van het IJsselmeer, de Noordzee en het Zwarte Water. Maar zou dat echt zo bijzonder zijn? In ons waterland zijn er vast wel meer mooie driestromenpunten te vinden. Toch?

Helaas pindakaas.

Een driestromenpunt is een soort drielandenpunt maar dan van stroomgebieden. Waar regenwater zich scheidt over drie beekjes. Een waterdrup valt, en stroomt naar een van de drie. Een waterdruppel een meter meer naar het oosten stroomt naar een tweede rivier. Een waterdruppel een metertje meer naar het zuiden naar een derde beekje.

Ik vind iets een mooi driestromenpunt als het een groot effect heeft op een individuele waterdruppel. Als de ene druppel terechtkomt in de Golf van Biskaje, de tweede in de Noordzee en de derde in de Middellandse Zee bijvoorbeeld, zoals bij het driestromenpunt bij Straatsburg tussen de Loire, Rijn en Rhône het geval is. Om elkaar pas eeuwen later ergens in de grote oceaan weer te treffen. Terwijl ze naast elkaar uit de regenwolk vielen. Al vallende voor eeuwen afscheid moesten nemen.

kaart 21 Waterscheidingen in Europa

Zoiets hebben we in Nederland niet. Het water van Schelde, Maas, Waal, Linge en Rijn stroomt naar de Noordzee.  Een aantal rivieren zoals de Zaan, Vecht, Eem, IJssel, nog een Vecht, Linde, Tjonger stromen naar het IJsselmeer. En in het noordoosten stroomt water naar de Waddenzee: de Drentse Aa en de Hunze mondt uit in het Lauwersmeer en de Mussel in de Dollard.

Het super-driestromenpunt tussen Waddenzee, IJsselmeer en Noordzee ligt in Duitsland in de buurt van Munster. Daar stroomt de Eems die uitmondt in de Dollard. En ontspringen de Vecht en de Berkel, die uitmonden in het IJsselmeer, en daar ontspringt de Stever, een zijrivier van de Rijn. Helaas is het geen mooi punt in het veld.

Wel een mooi driestromenpunt voor een excursieplek, is daar vlakbij op de Westerberg bij Coesfeld, bij de Longinus Toren. Daar ontspringen de Berkel, Vecht en de Stever vlakbij elkaar. De Stever stroomt naar de Rijn, de Berkel naar de IJssel, en de Vecht naar het Zwarte Water. (Het schrijven met een stylus lukt nog niet zo goed). In een wandeling zijn de drie bronnen te bezoeken. Iets minder super dan de vorige, omdat de Berkel en de Vecht samenstromen naar het IJsselmeer.

tripelpunt rijn vecht berkel

 

In Nederland liggen een paar redelijke driestromenpunten: De eerste beschreef ik al bij Het driestromenpunt tussen Eem, Rijn en IJssel. Dit is een klassiek driestromenpunt zoals er zoveel zijn op de wereld: een hoog punt waar drie stroomgebieden samenkomen.

Een klein driestromenpunt ligt op de Hondsrug tussen de stroomgebieden van de Hunze, de Reest en de Aa. Dit ligt ergens bij Schoonloo, ergens op de heide op het Schoonloer Veld. Het is misschien zelfs een quadripelstromenpunt, want ook een zijbeek van de Vecht ontspringt hier in de buurt. Goed, de Aa en de Hunze komen in Groningen weer samen en ook de Reest en de Vecht komen samen voordat ze in het IJsselmeer stromen, maar toch.

De beken  heten allemaal Aa of Diep hier, ik kom er niet goed uit. De ene Aa stroomt naar het Lauwersmeer, een tweede naar de Eems, een derde naar de Vecht of naar de Reest: bijzonder verwarrend. Sowieso verwarrend dat in Nederland beken bij elke zijinstroom van naam veranderen.  Volg maar eens een beek op de kaart: sommige hebben wel tien namen. Het is toch leuk te beseffen dat dat kleine slootje bij jou achter huis het begin is van de grote Aa, Reest, Hunze, Stroom of Diep?

Nu nog een wandeling verzinnen waar je de bronnen van de riviertjes bij Schoonloo op een middag bezoekt. Dan kun je meteen pingoruines en doodijskuilen bekijken en hunebedden natuurlijk. En de megaflutes en drumlins van de Hondsrug. En een geologisch keienvloertje, plus wat raatakkers en grafheuvels: dat gaat een boeiende tocht worden. De Hondsrug is niet voor niets een geopark.

Het Schoonloer Veld ligt op een hoogte van 20 meter. In Nederland zit hem het wow-effect in het kleine: een hoogteverschil van niets en dan toch zo’n effect op een kleine waterdruppel. Ik hoop dat je er oog voor krijgt.