Twente en de Achterhoek liggen vol fenomenen die ontstaan zijn in de voorlaatste ijstijd, het Saalien.

Via een lange serie heb ik deze fenomenen verklaard. En nu? Wat zien we nu nog? Hier een overzicht wat je onderweg al fietsende en lopende kunt zien:

Twente verhaal ahn
bron: AHN, bewerking: Mathilde, 2019

In rood de stuwwallen en keileemruggen zoals ze er nu bij liggen. De rug van Enschede is een tertiaire keileemrug, de rest zijn resten van stuwwallen. De drie paarse vlekjes zijn de restanten van de esker. De groene tak in de Achterhoek is het fossiele dalstelsel dat goed voelbaar is als je daar fietst. In lichtblauw de laatste restjes van de afzettingen van de twee smeltmeren, de kame bij Markelo en Borne.

Het hele verhaal van Oost-Nederland, van Precambrium tot en met de ijstijden bij elkaar? Dat kan!

Maar helaas verknutselen we sinds een paar honderd jaar ons land waarbij we zonder respect honderddduizenden jaren oude landvormen verbulldozeren. Kijk met me mee.

We houden niet van hoogteverschillen in een snelweg. Hier bij Borger ligt de grote weg op de rug ingegraven, en in het dal op een dam. Ik had hier vele andere voorbeelden kunnen laten zien natuurlijk.

De stuwwal van Sibculo is al bijna weg.

De kame bij Borne is onzichtbaar verdwenen onder voetbalvelden.

De Kuipersberg bij Ootmarsum is uitgehold. In de Paalberg bij Oldenzaal zitten grote gaten net als in de Needseberg. Ach eigenlijk als alle toppen die boven het maaiveld uitsteken. De top van de esker van Langeveen is afgegraven:

Ja zo wordt ons land nog vlakker.