Op deze kaart uit de 1722 van Elshoff is de grens rond Reemst afgebeeld.

De Veluwe in 1722, Elshoff, GA 0409-1538-0001

Deze kaart heb ik wel eens eerder besproken: toen ging het over het grote gat in de bossen en de stuwwal tussen Mossel en Nieuw Reemst. Nu heb ik het over de westgrens. Hier het detail waar het om draait:

Je ziet hier Mossel (bekend als theehuis; gisteren was het weer open, super!). Verder zie je een deel van de Stuwwal van Reemst, en rond Mossel de landerijen. Over de stuwwal loopt een weg, nu de Plankenwambuisweg, een fantastisch fietspad dat begint bij restaurant Planken Wambuis. Van linksonder komt de Osseweg aan. Rechtsonderin liggen de Kelderbergen.

Het gaat me om de grens die hier getekend is met rechte lijnen van pol naar pol. Deze grens is nog helemaal herkenbaar. De rare driehoek is een keer verwisseld van eigenaar (dat is een ander verhaal) en ligt er op de kaart nog net zo. Het punt ‘De pollen’ met de twee pollen naast elkaar is bij het uitzichtpunt bij de Valenberg.

Wij gaan op zoek naar de andere knik: Koerts Huttepol, op andere kaarten ook wel Koerhuttepol. Is dit de hut van Koert? Of is dit een uitkijkhut voor de jacht of aan de grens, koeren is immers uitkijken? Bij de pol staat een tekst:

soo sommige meenen sou op dese pol de scheijdig loopend

Tja, landmeters werden niet vanwege hun taalvaardigheden aangenomen. Maar goed, de grens loopt dus ‘volgens sommigen’ via deze pol. Dat is wel raar: een pol is een kunstmatig bultje dat opgeworpen werd als grensmarkering. Of is dit misschien een grafheuvel? Of een heuveltje om uit te kijken (koeren)? Dan zal er geen grenspaal op staan.

Het echtpaar Torck de Roode van Heeckeren, eigenaars van kasteel Rosendael en dus van Reemst, heeft beuken langs de grens laten zetten rond 1780, en die beuken staan er nog. Ze zijn aan het einde van hun leven, zijn begroeid met tonderzwammen, staan dood rechtop of liggen om.

Inderdaad zit hier een knik in de oude beukenrij. Hier een foto van de andere kant, dat op het punt waar ik sta een knik in de rij zit, moet je maar aannemen. Net achter mijn fiets ligt een kleine wal en het lijkt alsof er vroeger een pad heeft gelopen tussen wal en bomen.

Op dit punt steekt een roodwit wandeling de grens over. Hier verlaat je dus Reemst en kom je in Hindekamp. Of andersom natuurlijk. Jammer dat zoiets niet even vermeld staat in het wandelboekje.