De Betuwe blijft heerlijk fietsgebied; met veel plezier fiets ik voor de zoveelste keer rond door de polders van de Leede, Oudewaard en de Mars. En nu ik alle stuwtjes, vistrappen en gemalen ken, let ik op andere dingen. Dus hier nog een paar leuke (vind ik dan) dingetjes die ik onderweg tegenkom en niet in de boekjes staan (denk ik).

Dit is een paaltje van het Waterschap Rivierenland. De paaltjes staan om de honderd meter, en op elk paaltje staat een nummer. Zo kun je gemakkelijk communiceren waar er ergens bij een dijk een probleem is.

Vroeger werden deze paaltjes gebruikt. De nummers zijn onleesbaar gemaakt, of misschien ging dat wel vanzelf en zit de verf nu in de grond.

Op een kaart uit 1610 staan de kerken van Lienden en Kesteren getekend. Ik weet niet of ze allebei al zo oud zijn, maar ze lijken er sprekend op. De punt is van Kesteren, de stomp van Lienden. De kerk rechtsonder op deze kaart is van het verdwenen dorp Verhuijzen.

De Mars in 1610, GA 5040-1610-2-0002

Op de Oude Dijk langs de Oude Rijn zie ik ook nog mooie hekwerken bij oude of verdwenen huizen. De hekwerken zijn nieuw, maar ik vind het top gedaan.

Op diezelfde dijk langs de Oude Rijn kom ik ook twee andere palen tegen. Op deze eerste paal staat Aalst. Dat is een minidorp waar je op uitkijkt als je hier staat.

Op deze paal die vol zit met geel korstmos staat Kesteren. Ik fiets maar liefst drie keer heen en weer om een dergelijke paal bij Lienden te vinden, maar noppes nada.

Vanuit de noordwesthoek van de polder maak ik nog een overzichtsfoto. Die witte molen daar heeft niet echt mijn belangstelling. Daarna fiets ik over de Marsdijk terug naar de brug over de Rijn. Op dit blog geef ik niet veel of eigenlijk helemaal geen aandacht aan windmolens die graan malen. Ze zijn superinteressant vanwege de mechanische techniek, maar ze worden in alle toeristische gidsen veel beter beschreven dan ik kan.

Maar na een paar honderd meter krijg ik de grootste verrassing voor vandaag, toch die witte Marschmolen. Want wat zie ik? De Marschmolen staat bovenop een sloot.

Dus… dit is een windmolen die water maalt. Een poldermolen. Wow, mijn hart slaat over. Hij ligt vlakbij het huidige gemaal de Waaij, en deze schitterende molen is daar waarschijnlijk de voorloper van. Dan heeft deze molen de Marspolder droog gemalen. O ja, hij heet ook de Marschmolen. Ik fiets erheen.

Wat een topding. Links zie je waar het water naar binnen stroomt door een rooster dat troep tegenhoudt. Ik lees op Wikipedia dat het gemaal een ijzeren scheprad is van bijna 6 meter doorsnede en 45 cm breed. Ik lees ook dat je erin mag als de wieken draaien.

Nou dat worden dus heel wat fietstochtjes die kant op, want dat kan ik vanuit Wageningen niet zien.