De top van het Steenwijker Heuvelland is de Woldberg. Met 26 meter +NAP een opvallende hoogte, die 22 meter uitsteekt over het omringende land.
Het is geen echte Nederlandse berg (volgens de criteria die ik eens zelf bedacht heb): de prominentie is 22 meter, en dat is te weinig: ik had bedacht dat bergen minstens 40 meter boven de omgeving uitsteken. De dominantie is wel groot: 36 km.
Een andere naam voor de Woldberg is Hiddingerberg naar een boerderij van Hiddinge. Deze boerderij is nu theehuis en informatiecentrum van Staatsbosbeheer.
Op de westflank van de Woldberg, pal aan de A32 (dus absoluut niet op het hoogste punt) staat een uitkijktoren met een fenomenaal uitzicht rondom. Dat krijg je in een vlak land, dat lukt in Zwitserland alleen op de Matterhorn. Maar daar heb ik nog nooit bovenop gestaan. Vandaag, eerste Kerstdag 2024, is er dichte mis en het uitzicht nihil. Ik klim niet eens naar boven.
Bijzonderheden:
Koe en kalf: zijn twee zwerfstenen op De Bult, een zijheuvel van de Woldberg. Rond de twee zwerfstenen staat een halve cirkel beuken. Sommigen denken dat dit een ding is, waar in de Middeleeuwen het dingspel rechtsprak. Anderen denken dat een vervoerder ze gewoon van zijn wagen heeft gekieperd omdat die wagen te zwaar werd. Ik kan de stenen niet vinden, wel een B&B met die naam.
Ha, update kerstmis 2025: ze liggen enkele honderden meters ten noorden van Fredeshiem. Waar ik ook nu weer logeerde. Maar dat is niet 'ten westen van Steenwijk' zoals in een folder staat.
Geologisch monument Wolterholten: op een onmogelijke plek tussen de spoorlijn en de A32 is een geologisch monument gemaakt van keien uit de keileem van de Woldberg die tevoorschijn kwamen bij de aanleg van de A32. Er is ook een heemtuin aangelegd rond een leemkuil, en uiteraard is een groep enthousiastelingen actief om alles goed te onderhouden.
Kalkflora: de paden op de Woldberg zijn in de oorlog verhard met puin uit Rotterdam. Dat puin is kalkrijk, met als gevolg dat op enkele plekken de kalkminnende addertong groeit die hier anders niet zouden hebben gegroeid.
Ik fiets vanuit Steenwijk de Woldberg op en ben benieuwd hoe een drumlin fietst. Niet dus, ik ga lopen….
Bovenop liggen vier betonblokken: restanten van een brandtoren, die ook dienst deed als uitkijktoren maar is afgebroken. Tussen de bomen door zie ik de watertoren van Tuk, maar die is op de foto’s niet te zien. Ik sta hier op 26 meter +NAP.
Wow wat mooi,
Ik vergeet een selfie te maken. Tja, nou moet ik er nog een keer heen….