Lopen van Schaarsbergen naar Oosterbeek

De wandeling van Schaarsbergen naar Oosterbeek begint bij het eindpunt van lijn 9 bij pannenkoekenhuis de Strooper en eindigt bij het station in Oosterbeek. Het is een heerlijke tocht door bos en hei, met alleen bij het station een stukje asfalt

Lopen van bushalte naar bushalte of van bushalte naar station vind ik toch wel het leukst. Je loopt dan ergens vandaan, en dan komt er een middenstuk, en tenslotte loop je ergens naar toe. Meestal kom ik in het midden van de tocht bijna niemand tegen.

Het eindpunt door de week is verder; dan gaat de bus over de Koningsweg bijna tot aan het viaduct over de A50. Maar wij stappen uit bij halte De Koningsweg.

Zoals nooit, geef ik ook nu geen routebeschrijving. Je kunt eenvoudig bestaande routes aan elkaar plakken, en verdwalen is sowieso onmogelijk in dit drukke gebied. Ik geef wel een stippenkaart met de punten die ik hier noem of waar ik een foto of filmpje heb gemaakt.

Ik ben dus met lijn 9 naar Schaarsbergen gegaan en ben uitgestapt bij het weekend-eindpunt bij De Strooper.

Eerst heb ik in het bos nog een keer het Grasdel opgezocht, een van de droge dalen in het stroomgebied van de Heelsumsebeek, en ja hoor, daar ligt het onzichtbaar te liggen. Zoals altijd zie je daar op een foto niks van.

Meer lezen over dit gebied? Lees de Sandr van Wolfheze over de kom tussen de vier stuwwallen van Ede, Reemst, Apeldoorn en Arnhem, met daarin het Renkums Beekdal en het Heelsums Beekdal. Of lees de Serie Het Merckendal waarin we alle zijdalen in het stroomgebied van de Heelsumsebeek in detail bekijken. 

Eerst ben ik op zoek gegaan naar de RDbout in de kerk te Schaarsbergen en naar de grafkelders op de begraafplaats daar achter. Ik kwam ook nog een standbeeld tegen van Clement van Maasdijk, en dat is al het derde eerbetoon aan deze vliegenier-pionier hier in de omgeving.

Vandaar loop ik ten noorden van de A12 langs naar het westen. Hier ligt een mooi bos waar ik zelden iemand tegenkom – soms een mountainbiker, maar nooit een wandelaar. Het heet hier ’t Zand, en zo staat het in de 17de eeuw al op de kaart.

Een oud hek naast een wal leidt van niets naar niets en intrigeert me: waar hoorde dit bij? Op dat moment word ik gebeld door de politie dat mijn fiets, die twee dagen ervoor was gestolen, is gevonden! Ik geniet nu dubbel.

In dit bos liggen zowaar twee fietstunneltjes onder de A12 door, het nut ontgaat me, maar ik vind ze geweldig leuk.

Ik ga de meest westelijke onderdoor nadat ik gespeurd heb naar de RDbout – gevonden!.

Ik kom in de Maasbergen ten noorden van Warnsborn. Rond dit bos is van de gemeente Anhem staan grenspalen. Vandaag zie ik er twee:

Vanaf hier loop ik door naar het landgoed Warnsborn. Hier kun je uiteraard op vele manieren doorheen lopen, en vandaag loop ik niet langs de beek maar door de heidevelden. Ik heb hier ook wel eens langs de Beek op Warnsborn en het Klompenpad Schaarsbergenpad gelopen (en erover geschreven).

In Warnsborn fotografeer ik nog een paar bodemprofielen. Ik vermoed dat dit een tussenvorm is tussen haarpodzol en holtpodzol, en als we met een spade een mooie rechte kant zouden maken zouden we het beter kunnen zien. Het lijkt op arme heidegrond, haarpodzol dus, maar dan met oud bos erop dus de bodem ontwikkelt zich richting een holtpodzol.

Ook de Beek op Lichtenbeek laat ik links liggen en dan steek ik de Amsterdamseweg over want ik wil bij het huis Lichtenbeek iets bekijken: een waterpomp. Terwijl ik daarheen loop zie ik onderweg een grenspaal van Gelders Landschap en Kastelen.

Die waterpomp vind ik echt leuk. Ik ken er vele, maar dat is in Twente bij boerderijen. Hier in dit landgoederenland ken ik er eigenlijk geen enkele. Terwijl ik foto’s maak, roept een man me iets toe vanuit het koetshuis. Hij vertelt dat de buis in de oorlog is weggehaald, helaas, dus dat hij het niet meer doet. Wat jammer.

Vandaar loop ik door het bos bij Lichtenbeek naar Oosterbeek. In het bos van Lichtenbeek kom ik een antieke vogeldrinkbak tegen. Liggen er daar meer van? Ook staan hier prachtige grenspalen tussen Arnhem en Renkum. Die foto’s dateren van een andere tocht, en stukje bij beetje wordt mijn grensroute langs alle palen rond Arnhem compleet.

Ik steek de Dreijenseweg over naar het bos bij Johannahoeve, nu het patershuis. Daar stuit ik op een raar ding, dat weer thuis de onderkant van een voormalige watertoren blijkt te zijn.

Daarna is mijn mobiel leeg. Ik loop naar Oosterbeek en pak de bus terug naar huis. Een verrassende tocht.

Stippenkaart

Groene stippen van Schaarsbergen naar Oosterbeek:

• Den Strooper en Grasdel
• Beeld Clement van Maasdijk
• Kerk Schaarsbergen
• Grafkelders
• Tunneltje
• Berkenhove en t Zand
• Rood hek
• Tunneltje
• Dassentunnel
• Grenspalen
• Grote kweek
• Heideveld en Grasdel
• Bodemprofielen haarpodzol in bos
• Grenspaal GlK bij Lichtenbeek
• Waterpomp Lichtenbeek
• Vogeldrinkbak
• Grenspaal
• Nog een grenspaal

Meer lezen over de Veluwezoom? Dan is mijn boek De Veluwezoom in 1887 - met Henriette Fabius op vakantie misschien iets voor jou. We volgen Henriëtte Fabius die in 1887 17 dagen op vakantie ging naar Oosterbeek en daar een dagboek over schreef. Enthousiast beschrijft ze vergezichten, bossen, steile hellingen, watervallen en andere dingen die ze niet kent uit Delft. We lezen het dagboek, andere reisverslagen, prentbriefkaarten en reisgidsen. We beantwoorden de vragen: Waarom was de Veluwezoom toen zo populair bij toeristen, wat deden de toeristen zoal, en waarom gaan wij niet meer op vakantie naar Oosterbeek? Meer over dit boek. Of: Bekijk het boek.

Alle afbeeldingen